Wat is de vraag waar jij het vaakste over nagedacht hebt? Mijn meest overdachte vraag is: wat is de zin van het leven?

Wat is de zin van het leven? Dat is werkelijk waar de vraag waar ik het vaakste over nagedacht hebt. Ik was een jaar of 9 of 10 toen ik voor het eerst mezelf deze vraag stelde. Ik zat natuurlijk op school en was wat je noemt een braaf meisje. Ik deed wat er van mij verwacht werd en kon heel goed leren. Toch had ik ergens het gevoel dat dit niet alles kon zijn. Leren om het leren voelde niet als zinvol, maar wat dan wel?

Op de middelbare school had ik veel last van een gevoel van zinloosheid. Ik had moeite om contact te maken met klasgenoten, omdat zij met zulke andere dingen bezig waren dan ik: jongens, drinken, rebelleren tegen de ‘gevestigde orde’. Dat voelde voor mij niet goed, dus ik stortte me op mijn schoolwerk en had weinig tijd voor andere dingen.

Na de middelbare school mocht ik eindelijk iets kiezen wat meer bij bij paste en ging ik Frans studeren. Ik vond taal fascinerend en had veel plezier in de cultuur- en literatuurcolleges. Toch voelde ook dit niet als helemaal zinvol. Ik bleef op zoek naar iets anders, iets meer.

Ook in mijn baan als lerares Frans had ik niet het gevoel dat ik het verschil kon maken, terwijl je zou zeggen dat het onderwijs juist een plek is waar je mensen kunt bereiken. Toch had ik dat gevoel niet. Er miste nog steeds wat.

Pas toen ik echt naar mijn gevoel ging luisteren en beslissingen ging nemen vanuit mijn intuïtie, kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik op de goede weg was. Mijn intuïtie gaf me vaak keuzes in die niet voor de hand liggen in de maatschappij van tegenwoordig, maar ik zette door. Ik bleef mijn beslissingen maken op basis van hoe ze aanvoelden en daardoor groeide ik steeds meer naar een leven dat over het algemeen goed en ook zinvol voelt.

Hoe kan dit? Wat is de link tussen een zinvol leven en een fijn leven? Het feit is dat ik me nu veel gelukkiger voel nu ik elke dag bezig mag zijn met dingen die mij interesseren en voor mij goed voelen. Ik mag elke dag creatief zijn, keuzes maken op basis van intuïtie en bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling. Dit voelt voor mij zinvol. Ik heb het gevoel dat ik een verschil kan maken op deze manier.

Toch komt er nog vaak een stemmetje op die zegt dat ik misschien niet genoeg doe, dat ik in het onderwijs had moeten blijven of dat persoonlijke ontwikkeling navelstaarderij en egocentrisch is. Maar ja, dit voelt gewoon goed en dingen doen omdat iemand anders zegt dat je ze moet leren of doen voelt niet goed. Wat kies jij dan? Laat het me weten in een reactie hieronder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *